ΕΟΣ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ : 

ΚΑΣΤΑΝΙΑ - ΡΩΜΥΡΙ - ΠΟΛΥΛΙΜΝΙΟ 

(7 - 6 - 2026)

https://www.youtube.com/watch?v=tXyX0_mkBX0&t=28s

Αφιερωμένο στη ζωή στο χωριό μιας παλιάς εποχής…

                  

Εκείνη την εποχή ήταν συνεχής και αδιάκοπη η προσπάθεια και μεγάλος ο αγώνας κάθε αγροτικής οικογένειας να εξασφαλίσει, όσο το δυνατόν περισσότερα είδη διατροφής, ένδυσης και ρουχισμού, για να μπορέσει να θρέψει την πολυάριθμη φαμίλια της. Για την εξασφάλιση αυτών των αγαθών λειτουργούσε ένα ολοκληρωμένο σύστημα παραγωγής από την ίδια την οικογένεια, η οποία στηριζόταν στην οικιακή οικονομία. Η προσπάθεια κάθε αγρότη ήταν να αυξήσει την παραγωγή, κυρίως του σιταριού, ώστε να εξασφαλίσει το ψωμί της χρονιάς του. Έτσι κάθε αγροτικό σπίτι ήταν μια ολόκληρη βιοτεχνία.   Οι γυναίκες{ μάνα, γιαγιά, κόρες} κάθε φορά, που γύριζαν από το χωράφι κουβαλούσαν μια ζαλιά ξύλα, τα έδεναν με μια τριχιά, την περνούσαν στους ώμους και τα έβαζαν στην πλάτη. Τα ξύλα ήταν απαραίτητα για να φτιάξουν το φαγητό, να ψήσουν τον κριθαρένιο ή ρεβυθένιο καφέ στη χόβολη, για να ψήσουν το ψωμί  και να ζεσταθούν.